Waar roept de Corona-crisis ons toe op?

Waar roept de wereldwijde Corona-crisis ons toe op? Het komt dichtbij en raakt ons allemaal. Veel mensen ervaren twijfel, angst. Hoeveel risico lopen onze ouders, onze kinderen? En ons werk en inkomen dan?

De situatie roept onzekerheid op. We ervaren dat vitale systemen waar we normaal vanzelfsprekend op rekenen kwetsbaar blijken te zijn. Ons goed ingerichte zorgsysteem krijgt nu een massale druk te verduren. Onze overheid probeert naar beste intentie de juiste besluiten te nemen, maar weet het in de krachten en belangen die spelen ook niet precies.

Ook bedrijven die we als stevig en sterk zien, blijken in deze specifieke omstandigheden te kunnen wankelen. Bijeenkomsten en afspraken worden massaal geannuleerd met alle gevolgen van dien. Naast onze individuele weerstand wordt ook onze collectieve weerstand getest. We worden op sociaal-economisch en psychisch gebied geraakt. En dat raakt aan onze ervaring van zekerheid en basisveiligheid.

Angst vernauwt ons systeem

Angst vernauwt ons systeem. Het vernauwt ons bewustzijn en onze waarneming. En dat beperkt onze keuze- en handelingsmogelijkheden. Fysiek gezien genereert angst spanning in ons lijf. De situatie kan ons ‘benauwen’, een ‘drukkend gevoel op de borst’ geven, we kunnen ‘dichtklappen’. Drie voorbeelden van stagnaties die zich uiten in ons ademhalingssysteem. Het Corona-virus test de veerkracht van onze luchtwegen, niet alleen fysiek, ook mentaal en emotioneel.

Deze wereldwijde golf roept op om terug te gaan naar de basis. Ten eerste doet het me maar weer beseffen waar het werkelijk om gaat: onze gezondheid, het welzijn van de mensen die we liefhebben en dus het welzijn van ieder van ons. En de relaties die we met elkaar hebben: de basisverbinding met familie, vrienden en andere dierbaren is extra voelbaar nu we elkaar beter niet kunnen opzoeken.

De basisverbinding met familie, vrienden en andere dierbaren is extra voelbaar

Teruggaan naar de basis betekent ook zorgen voor mezelf en zorgen voor de mensen om me heen en onze samenleving als geheel. Om de exponentiële verspreiding van het virus in te dammen is het raadzaam om deze dagen zo min mogelijk sociale contacten te hebben. Dit is wat we concreet kunnen doen, in ons gedrag. Gezond blijven eten, slapen, ontspannen, mediteren en adem-oefeningen dragen eraan bij dat we heel blijven en onze veerkracht zo optimaal mogelijk houden.

Bij die basis hoort voor mij ook: de veiligheid en zekerheid in mezelf blijven voeden. Zodat ik me van daaruit geborgen voel en adequaat kan blijven handelen. Me door alle externe krachten die spelen niet uit mijn eigen systeem laten slingeren. Me niet gek laten maken en gegrond blijven in mijn lijf, huis en haard. De feiten en gevolgen erkennen en de gevoelens die daarmee gepaard gaan, maar niet meegaan in het (media)drama dat we onbedoeld als side-effect met elkaar kunnen aanwakkeren. Is dat niet ook een soort virus?

Ik begrijp van mensen in mijn omgeving dat er ziektegevallen zijn. Ik hoor dat de IC’s voller komen te liggen. Er liggen mensen aan de beademing, waarvan sommige mensen overlijden. We dienen de situatie waar we met z’n allen voor staan zeer serieus te nemen. Maar zonder erdoor overspoeld te raken of ons erdoor uit het lood te laten slaan.

We volgen het nieuws op de voet. We bellen elkaar om te horen hoe het gaat. Met de impact van het Corona-virus zijn we vanzelfsprekend extra gericht op wat er in de wereld en onze directe omgeving gebeurt, dus buiten onszelf. Laten we ondertussen ook blijven waarnemen wat de situatie met ons van binnen doet. Want onze innerlijke reactie op lichamelijk, geestelijk en energetisch vlak heeft, net als het feitelijke virus, een grote impact. Ook op onze omgeving.

Onze innerlijke reactie heeft een grote impact

Wanneer je ervaart wat er met jezelf gebeurt, waar het virus de werkelijke boosdoener is en waar het eigen gedachten, gevoelens en patronen zijn die opspelen, ontstaat er bewustzijn en verruiming in het systeem. Beweging. Dit kan helpen de last en druk te verlagen. We worden van buitenaf beperkt en er wordt veel van ons gevraagd. Maar in sommige opzichten kan het ook iets brengen om een tijdje ‘binnen’ te verblijven.

Ik wens ieder van ons de vitaliteit en veerkracht om met elkaar te kunnen doen wat nodig is voor onze individuele en collectieve systemen. Zodat we binnen afzienbare tijd allemaal weer opgelucht ademhalen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *