Three Peaks Yacht Race

Three Peaks Yacht Race 2020

Woelig zeilen langs de westkust van de UK en drie bergmarathons in vijf dagen.
Waanzinnig. En daarom gaan we het aan.

Dit is de Three Peaks Yacht Race.

In teams van vijf zeil je 700 kilometer langs de westkust van de UK, van Barmouth naar Fort William, waarbij twee lopers onderweg de hoogste toppen van Wales, Engeland en Schotland beklimmen. Met meer dan 150 kilometer over land en 5000 hoogtemeters het equivalent van drie marathons in vijf dagen.

Zomer 2017, mijn lief en ik zijn op vakantie in Wales. We genieten van de zon in Barmouth, een typisch kustplaatsje omgeven door groene hellingen. Ik slenter in mijn eentje over de promenade, zie een aanplakbiljet met ‘Three Peaks Yacht Race’. Nooit van gehoord, klinkt gaaf, even kijken. In een oogopslag maak ik kennis met de race op een landkaart: start Barmouth, zeilen en lopen… via Snowdon, Scafell en Ben Nevis? Alledrie? Really? Wat een droomtocht. Er liggen al aardig wat van mijn kilometers in deze gebieden, mijn ziel is hier thuis, in deze ruige natuur waar de Keltische traditie levend is.

Deze race is verdorie alles in één. Het slaat in mijn lichaam als een bliksem in een mast. Daar heb ik niks over te zeggen, het gebeurt gewoon, baf. Ik probeer te beschrijven wat me raakt en al kom ik daar een eind mee, het blijft iets magisch. Bezieling verklaar je nu eenmaal niet alleen in woorden. Vanaf die zomerdag in 2017 keert het steeds terug. Het gevoel, de beelden van het avontuur en een geloof dat we het kunnen gaan doen.

Dromen kunnen werkelijkheid worden als je eraan begint.

Mijn vader is een zeiler. Ik ben een loper. Doe dan een rondje Alkmaardermeer zou je zeggen. Zeker, leuk. Maar hoe gaaf is het om samen zo’n reis te maken langs deze kust?
“Ik snap wel dat je het leuk vind, maar moet je daarvoor nou echt zo’n hele onderneming beginnen?” Goeie vraag mam. Dank voor de reality check. Het moet niet, maar wat nou als het kan… Het is inderdaad een hele onderneming. De race zelf duurt zo’n vijf dagen, de boot daar krijgen en via Schotland terug naar Nederland varen beslaat in totaal twee maanden. Daar plezier in ervaren is een voorwaarde, maar het betekent voor mij veel meer dan dat.

Als je de eerste stap niet zet, of blijft denken in hindernissen, weet je zeker dat er niks van komt. Toegegeven. Het is een idiote uitdaging, van een soort die alleen de Britten kunnen verzinnen. Deze reis realiseren vraagt focus. Fysieke en mentale inspanning. Daadkracht. We zullen er veel voor moeten doen en we lopen tegen allerlei praktische uitdagingen aan: hoe krijg je de boot op tijd in Barmouth, met wie, dat soort dingen.

“Ik ben een youtube-filmpje van de race aan het kijken, fantastisch,” zegt mijn vader door de telefoon. “Zelfs als het er nooit van komt, dan heb ik er een hoop plezier van gehad… het kijken van de video’s, het met jou erover hebben…” Het enthousiasme klinkt in zijn stem.

Niet de race maar de reis, schrijft beroepsavonturier Jolanda Linschooten: mijn belangrijkste doel is om het avontuur aan te gaan. Onderweg te genieten en te delen wat we tegenkomen, wat het ook is. Het geeft kansen om te leren, te groeien en te doen wat we het liefste doen. Zeilen. Lopen. In de bergen zijn. En vanuit dit plezier proberen zo goed mogelijk te presteren.

Op dit moment komen de eerste lopers van Ben Nevis af, zie ik op de GPS in de race-app. Editie 2019 is in volle gang. Twee boten ronden nu de zuidelijke punt van Kintyre. Ze hebben goed weer, gunstige wind. Ik stel me voor dat we daar zeilen. Wij zijn op weg naar editie 2020. Vreemd gevoel, over precies een jaar…

Stap voor stap.
En dan zullen we zien waar het schip belandt.